Kwas acetylosalicylowy został opracowany i wprowadzony do lecznictwa w XIX wieku jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Stanowił on wtedy bezpieczniejszą alternatywę dla stosowanych ówcześnie leków zawierających salicylany. Od tamtego czasu kwas acetylosalicylowy zyskał nie tylko popularność wśród lekarzy i pacjentów, ale także został określony mianem cudownego leku o szerokich możliwościach terapeutycznych. Okazało się bowiem, że w momencie wprowadzania do lecznictwa kwasu acetylosalicylowego nikt nie przypuszczał, że związek ten może wykazywać inne działanie lecznicze niż działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Wraz z kolejnymi latami i następującymi po sobie badaniami kwasu acetylosalicylowego zaczęły pojawiać się nowe wskazania do stosowania aspiryny. Przełomem było nie tylko opisanie mechanizmu działania tego związku, ale również odkrycie, że kwas acetylosalicylowy może stanowić dobrą profilaktykę przed zawałem serca, zakrzepami i udarami.
Wynikają one ze zdolności tego związku do nieodwracalnego blokowania COX-1, enzymu występującego w warunkach fizjologicznych między innymi w płytkach krwi i odpowiedzialnego za wytwarzanie tromboksanu. Tromboksan z kolei odpowiada za krzepnięcie krwi. Zablokowanie przez kwas acetylosalicylowy COX-1 prowadzi do zahamowania syntezy (powstawania) tromboksanu i tym samym zmniejszenia agregacji płytek, a co za tym idzie, zmniejszonego ryzyka zakrzepów, zawałów i udarów. Efekt przeciwpłytkowy kwasu acetylosalicylowego obserwuje się podczas stosowania małych dawek aspiryny 75-100 mg na dobę. Co więcej, dzięki temu, że kwas acetylosalicylowy hamuje COX-1 nieodwracalnie, to efekt przeciwpłytkowy utrzymuje się kilka dni, bowiem płytki krwi raz pozbawione enzymu nie są w stanie go wytworzyć i tym samym nie są w stanie wyprodukować tromboksanu.
W chorobie niedokrwiennej serca i innych sytuacjach, w których konieczne jest hamowanie agregacji płytek krwi, takich jak:
Zapobieganie zawałowi serca u osób z grupy wysokiego ryzyka.
Świeży zawał serca lub jego podejrzenie.
Niestabilna choroba wieńcowa.
Profilaktyka u pacjentów po zawale serca.
Stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych czy angioplastyce wieńcowej.
Zapobieganie napadom niedokrwienia mózgu i niedokrwiennego udaru mózgu.
Po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu.
U osób z zarostową miażdżycą tętnic obwodowych.
Zapobieganie zakrzepicy naczyń wieńcowych.
Zapobieganie zakrzepicy żylnej i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale unieruchomionych.
O znaczeniu kolorów dla zdrowia człowieka wiedzieli już starożytni. Od wieków terapia kolorami była szeroko stosowana w Egipcie, Indiach i Chinach. Dzisiaj aspekt wizualny odgrywa równie dużą rolę w medycynie – widać to chociażby po różnorodnych kolorach tabletek popularnych leków.8
Polecamy zapoznać się z artykułem, który w ciekawy sposób wyjaśnia znaczenie kolorów dla zdrowia człowieka.
Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego z tabletek dojelitowych różni się od wchłaniania w przypadku postaci konwencjonalnych.
Wspólnie zadbajmy o Twoje serce
Polocard, 75 mg, tabletki dojelitowe, Polocard, 150 mg, tabletki dojelitowe. 1 tabletka dojelitowa zawiera: 75 mg kwasu acetylosalicylowego (Acidum acetylsalicylicum), lub 1 tabletka dojelitowa zawiera: 150 mg kwasu acetylosalicylowego (Acidum acetylsalicylicum).
Wskazania do stosowania: Wskazania do stosowania: Hamowanie agregacji płytek: w profilaktyce chorób układu krążenia, które grożą powstaniem zakrzepów i zatorów w naczyniach krwionośnych: zawał serca; niestabilna i stabilna choroba niedokrwienna serca; w profilaktyce innych chorób przebiegających z zakrzepami w naczyniach.
Podmiot odpowiedzialny: Zentiva k.s., U Kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska.
